ขอฝากความคิดถึงไว้ที่ธนาคาร พร้อมให้คำหวานเก็บไว้
ดอกเบี้ยที่รับคือความจริงใจ ต้องการเมื่อไหร่.....เบิกไปใช้ได้ทันที

ฝากความรักไว้กับเตียงนอน ฝากปลอกหมอนให้เธอฝันดี
ฝากบอกผ้าห่มให้ความอบอุ่นคืนนี้ ฝากบอกดาวให้บอกจันทร์อีกที ฝันดีนะคะคนดีของฉัน

ฝากดาวบอกเธอว่าคิดถึง มานั่งทำซึ้งกับฟ้าใส
เธอจะรู้หรือเปล่าที่ฝากผ่านดาวไป ว่าคนที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล
ขอฝากความคิดถึงไปทุกวัน ฝันดีนะจ๊ะ.....คนดี

อยากเป็นเช่นนิยายในวอลท์ดิสนีย์ เป็นนางฟ้าใจดีคอยห่วงหา
เป็นซินเดอเรลล่าคอยคิดถึงทุเวลา เป็นหมีพูคอยบอกว่าห่วงใยเธอ

อยากพับนกให้บินไปบนท้องฟ้า อยากพับปลาให้ว่ายหาเธอ
อยากพับดอกไม้นำไปให้เธอ แล้วจะได้เอ่ยว่าคิดถึงเธอทุกเวลา

มีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท ไปตลาดเจอขอทานน่าสงสาร
เขาคงเหนื่อยจึงนอนหลับอย่างซมซาน หยิบเหรียญบาทจากขอทานเพจหาเธอ

ขอซุปเปอร์แมนทำให้เธอแข็งแรง ขอแบทแมนทำให้เธอสมหวัง
ขอให้เธอเก่งเหมือนอิ๊กคิวซัง ขอชินจังตะโกนดัง ๆ ว่าคิดถึงเธอ
กลางคืนยืนมองท้องฟ้า รอว่าพบกันวันพรุ่งนี้
ขอให้หลับสบายนะคนดี คืนนี้จะฝันฝากไป

อยากจะเป็นอุลตร้าแมนที่แสนดี จะมอบความคิดถึงที่มีส่งไปให้
โดยส่งผ่านเลเซอร์จากหัวใจ หวังมอบให้แด่เธอผู้แสนดี

ได้ยินเสียงฉันไหมที่ส่งไปกับฟากฟ้า ฝากบอกทุกเวลาห่วงหาคิดถึงเธอ
อยากจะสัมผัสและบอกรักเธอเสมอ ฝากบอกว่าอยากเจอ คิดถึงเธอทุกนาที

คิดถึงเธอยิ่งกว่าแล็ปเตอร์ รักเธอยิ่งกว่าการบินไทย
ห่วงสุขภาพเธอยิ่งกว่าแบรนด์ซุปไก่ ห่วงความปลอดภัยยิ่งกว่ามิชลีน
พิซซ่าหน้าความรัก ส่งสลัดแห่งความคิดถึง
ส่งเฟรนช์ฟรายแห่งความคำนึง อยากบอกเธอว่าคิดถึงจังเลย

นับ 1 2 3 จ้างให้ก็ไม่คิดถึง นับ 1-1 ยังไงก็ไม่ถึง 3
นับไปนับมาจนเวลาผ่านไปหลายยาม นับ 1-3 จ้างให้ก็ไม่คิดถึง

คิดถึงเธอมากแค่ไหนใครจะรู้ ลองคิดดูเอาสองคูณ เอาศูนย์หาร
คำตอบคือคิดถึงเธอตลอดกาล นานเท่านายไม่คลาย “I Miss You”

ส่งความคิดถึงไปฟากฟ้า ส่งความห่วงหาตามสายลม
ส่งความอาทรท่วมท้นล้นกมล ส่งให้คนดีที่ไกลกัน

ฝากความคิดถึงข้ามฟ้าไป ฝากความห่วงใยให้คนดี
ฝากความรู้สึกแบบนี้ ฝากให้คนดีที่ไม่ลืมกัน

ห่างไกลกันอย่างนี้ เธอคนดีรู้สึกเหงาบ้างไหม
หวั่น ๆ บ้างไหมในหัวใจ แล้วคิดถึงฉันบ้างไหมเธอคนดี

อยากจะมีถ้อยคำสักร้อยคำ ส่งผ่านจากฟากฟ้าไปถึงเธอ
แต่มันก็คงไม่เท่ากับใจฉัน ที่มีเธออยู่ในใจตลอดเวลา

รู้ก็ทั้งรู้ว่าเธอเป็นใคร
และฉันก็ไม่คิดจะปีนขึ้นไป
คงไม่มีทางจะเป็นไปได้
ก็เรานั้นมันต่างกัน
ทำได้แค่เพียงเจียมตัวมันไป วัน วัน
ฉันเข้าใจ

แต่ฉันก็ไม่รู้เพราะความบังเอิญ
หรืออันที่จริงฉันนันจงใจ
เวลาที่เธอมายืนใกล้ ใกล้
ก็ยังเผลอไปสบตา
รู้ก็ทั้งรู้ว่าคงไม่มีปัญญา
คงไม่มีหวัง ไม่อยากจะเหลียวมอง

ฉันคอยบอกตัวเอง แต่ยังทำไม่ได้
ไม่อยากจะสนใจ รู้ว่าไม่มีทาง
แต่ก็ไม่รู้ต้องทำอย่างไร
อดใจไม่ไหวเมื่อได้พบหน้า

ยิ่งเธอส่งยิ้มคืนมายังหวั่นไหว
ยังเป็นอย่างนี้อยู่ทุกวัน
ฉันต้องคอยหักห้ามใจ
(มันยังอดใจไม่ได้ มันยังห้ามใจไม่ได้)

อดใจไม่ไหวทุกทีที่เจอ
เพียงแค่แอบเผลอมองตา
จะผิดไหม เก็บเอาไปฝันอยู่ทุกคืน
ฉันต้องทำตัวเช่นไร ช่วยบอกได้ไหมเธอ

การรักษา ความรัก หายากไม่

หนึ่งจริงใจ พูดอะไร จำให้มั่น

สองเงินทอง ของแสลง ต้องแบ่งปัน

สามให้เกียรติกัน ยกย่องกัน ฉันและเธอ

สี่รักกัน เตือนกันได้ ต้องไม่ถือ

ห้านั้นคือ อภัยบ้าง หากพลั้งเผลอคิดถึงแต่ ส่วนดี ที่หาเจอ

หกสม่ำเสมอ ยุติธรรม ไม่ลำเอียง

เจ็ดยอมรับ กันและกัน ประสานจิตใครทำผิด อีกฝ่ายว่า ก็อย่าเถียง

แปดห่างกัน โทรไต่ถาม ฟังสำเนียง

เก้าอย่าเลี่ยง ทำหน้าที่ นี่สูตรเอยฯ

ฉันนั่งมองเหม่อมาที่หน้าต่าง

เมฆลอยคว้างสดใสไกลนักหนา

ชวนให้นึกถึงวันที่ผ่านมา

ล้วนคุณค่าให้นึกทวนความจำ

จำได้ไหมว่าใครเคยคิดถึง

สุดตราตรึงหนักนาในความฝัน

ไม่ว่าเธอจะอยู่ไกลแค่ไหนกัน

ไม่เว้นวันคิดถึงเธอตลอดมา

“มิตรภาพ” กับ “ความรัก”
น้อยคนนัก . . .ที่จะเลือกได้
ถ้าเลือกที่จะรัก . . .เเล้วมิตรภาพ คงจบลงอย่างง่ายดาย
เพราะเมื่อรักจบไป . . .มิตรภาพ ก็หายไปกับกาลเวลา



บางคน . . .คงเลือก ที่จะเก็บมิตรภาพไว้
เพราะมันเป็นเหมือน . . .ต้นไม้ใหญ่ใบหนา
กว่าจะโตมาได้ . . .ต้องอาศัยความใส่ใจ เเละระยะเวลา
ในขณะที่ความรัก . . .เป็นเพียงภาพมายา
ที่ผ่านเข้ามา . . .ในความทรงจำ



สื่งที่มนุษย์มีมากมายจนเหมือนไม่มีวันหมดนันก็คือ"ความรัก"

แต่สิ่งที่มนุษย์มีจำกัดจนดูเหมือนว่าเห็นแก่ตัวนั้นคือ "ความอดทน"

ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้องอดทนกับปัญหาต่างๆไว้เพื่อให้รักนั้น....ยั่งยืน

แต่ในทิศทางตรงกันข้าม เมือใดที่สิ้นรักเมือนั้น "ความอดทน"ก็หามีไม่

สิ่งใดที่เคยอดทนได้ก็กลับเปลี่ยนแปลงไป

สิ่งใดที่เคยเห็นดีเห็นชอบกลับกลายเป็นขวางหูขว้างตา

ท้ายที่สุด...

"เรา" ก็เป็นฝ่ายทอดทิ้ง "รัก" นั้นให้จบลง

แต่ยั้งมีความจริงอีกอย่างหนึ่งที่คนเรามังมองข้ามกันไปบ้างครั้ง

ความรักของเราอาจจบลงทั้งที่ความรู้สึกรักยังมีอยู่เต็มหัวใจ

เพียงแต่การถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั้ง "ความอดทน"

บอกให้เราต้องไป~ไปทั้งๆที่ยังรักเพราะหากรักแล้วต้องเจ็บต้องช้ำ

ทางเลือกที่ดีที่สุดก็หน้าจะหมายถึงการจากไปในวันนี้

เพื่อที่จะเข้มแข็งและลุกขึ้นได้ใหม่ในวันข้างหน้า

ประสบการณ์คืออาจารย์ที่ดีที่สุด